زندگی من

اینکه رفتن آدمها شما را تضعیف می کند دروغ محض و پرحاشیه ایست نه تنها شما را ضعیف نمیکند بلکه قوی تر. هم می کند. به شما می فهماند هیچ چیز حکم ابد ندارد و تا همیشه برای شما نخواهد ماند. و مهم تر اینکه به شما می آموزد چطور گلیم خود را از آب بیرون بکشید آن هم به تنهایی.

یادتان میدهد که تنهایی ترس ندارد.

بلکه گاهی باهم بودن بیشتر ترس را مثل خوره به جانتان می اندازد. 

تجربه ای می شود برای اینکه دیگر وابسته نشوید و دل به جمله های شیرینی که بعد از مدتی تبدیل به تلخی محض میشوند ندهید.

اینکه آدمها بروند و شمارا ترک کنند از شما در برابر تمام نیش و کنایه ها معلمی با تجربه می سازد. 

رفتن ها آدم را می سازد قوی می کند. 

پس به آدمهایی که در زندگیتان قصد رفتن دارند بفهمانید آماده ی قوی شدن هستید.

من این دوشنبه هایی که همسرم کنار اون خانومه هست را به عنوان روزهایی برای قوی شدن در نظر میگیرم. امروز احتمالا باهم میرن اون کافه ای که دیروز داشت حرفشو میزد میگفت تازه دیده یروز میخواد منو ببره. شایدم همون حرفایی رو بزنه که به منم میگه. یعنی تا کی میخواد ادامه پیدا کنه شاید تا زمانیکه من قوی بشم و دیگه به کسی وابسته نشوم.

برچسب‌ها: تنهایی، قوی شدن
نوشته شده در دوشنبه 25 دی 1396ساعت | 15:19 توسط لیلا | نظرات (2)